SUBSTANCJA ROZUMNA, Z KTÓREJ POMOCY KORZYSTAJĄ SZTUKI MAGICZNE... - Summa contra gentiles ks. III, rozdz. 107

» MAGIA (Summa contra gentiles ks. III) » 104 » 105 » 106

(Summa contra gentiles ks. III, rozdz. 107)

SUBSTANCJA ROZUMNA,
Z KTÓREJ POMOCY KORZYSTAJĄ SZTUKI MAGICZNE...

patrz >>> >>> SUMMA CONTRA GENTILES - PRAWDA WIARY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ W DYSKUSJI Z POGANAMI INNOWIERCAMII BŁĄDZĄCYMI - św. Tomasz z Akwinu Wydawnictwo „w drodze”TOM I KSIĘGA PIERWSZATOM I KSIĘGA DRUGATOM II KSIĘGA TRZECIATOM III KSIĘGA CZWARTA

SUBSTANCJA OBDARZONA INTELEKTEM, OD KTÓREJ ZALEŻY SKUTECZNOŚĆ SZTUK MAGICZNYCH, NIE JEST MORALNIE DOBRA - Summa contra gentiles ks. III, rozdz. 106

» MAGIA (Summa contra gentiles ks. III) » 104 » 105 » 106

(Summa contra gentiles ks. III, rozdz. 106)

SUBSTANCJA OBDARZONA INTELEKTEM,

OD KTÓREJ ZALEŻY SKUTECZNOŚĆ SZTUK MAGICZNYCH,

NIE JEST MORALNIE DOBRA

       

       Należy dalej zbadać, jaka jest ta natura intelektualna, mocą której dokonują się takie działania.

                Najpierw wydaje się, że nie jest dobra ani pochwały godna. Dobrze uformowany intelekt nie powinien bowiem patronować czemuś, co się sprzeciwia cnocie. W sztukach magicznych zaś tak właśnie się dzieje; prowadzą bowiem przeważnie do cudzołóstw, kradzieży, zabójstw i tym podobnych złych czynów. Stąd ci, którzy się tymi sztukami posługują, nazywają się złoczyńcami. Natura intelektualna, z której pomocy korzystają tego rodzaju sztuki, nie jest więc moralnie dobra.

              Podobnie. Moralnie dobrze uformowany intelekt nie powinien być związany ze złoczyńcami i patronować im, zamiast ludziom szlachetnymi. Sztukami magicznymi posługują się zaś przeważnie złoczyńcy. A zatem ta natura obdarzona intelektem, od pomocy której zależy skuteczność owych sztuk, nie jest moralnie dobra.

SKĄD POCHODZI SKUTECZNOŚĆ DZIAŁANIA MISTRZÓW MAGII - Summa contra gentiles ks. III, rozdz. 105

» MAGIA (Summa contra gentiles ks. III) » 104 » 105 » 106

(Summa contra gentiles ks. III, rozdz. 105)

SKĄD POCHODZI SKUTECZNOŚĆ DZIAŁANIA
MISTRZÓW MAGII

    
Należy jeszcze zbadać, skąd pochodzi skuteczność sztuk magicznych. Łatwo to będzie uczynić, gdy rozważymy sposób  postępowania osób zajmujących się magią. 

        Posługują się oni bowiem słowami magicznymi, ażeby wywołać pewne określone skutki. Słowo zaś jako słowo magiczne ma moc tylko od jakiegoś intelektu, czy to od intelektu człowieka, który mówi, czy od intelektu, do którego jest skierowane. Ma ją od intelektu człowieka, który mówi, gdy na przykład dany intelekt ma moc tak wielką, że sama jego myśl może być przyczyną rzeczy, którą to myśl za pomocą słowa realizuje w pewien sposób w rzeczach, które ma uczynić. Ma słowo zaś moc od intelektu tego, do którego słowa są skierowane, gdy na przykład intelekt słuchającego odbiera znaczenie słowa, i to go skłania do uczynienia czegoś. Nie można zaś powiedzieć, by skuteczność owych słów magicznych, które wymawiają mistrzowie magii, pochodziła od ich intelektu. Skoro bowiem moc wynika z istoty, to różnorodność mocy wykazuje różnorodność istotnych zasad. Powszechnie zaś intelekt człowieka jest tak ukonstytuowany, że przyczyną jego poznania jest rzecz, a myśl nie jest przyczyną rzeczy. Jeśli więc istnieją ludzie, którzy potrafią własną mocą przemienić rzeczy słowami wyrażającymi myśl ich intelektu, będą to ludzie innego gatunku, i nie w tym samym znaczeniu nazywa się ich ludźmi.